"اتابک نادری" مدیر تماشاخانه سنگلج از رایزنی برای اجرای خارج از کشور نمایش ـ موسیقی رستم و سهراب به کارگردانی "داریوش نصیری" و رهبری ارکستر "مهدی وجدانی" در خارج از کشور خبر داد.

نادری در گفت‌وگو با سایت ایران تئاتر، با اعلام این خبر گفت: «تاکنون استقبال چشمگیری از این کار به عمل آمده و هرشب بیش از 200 تماشاگر این نمایش را دیده‌اند که از جمله این تماشاگران می‌توان به سفیر اتریش در ایران و مدیر بنیاد فردوسی اشاره کرد. همچنین قرار است امروز ـ 21 بهمن‌ماه ـ  رجبی معمار مدیر شبکه جام جم به تماشای این اثر بنشیند.»
نادری افزود: «این اجرا نگاهی جدید به نقالی و شاهنامه دارد که همین، آن را برای معرفی فرهنگ ایران در خارج از مرزها مناسب می‌کند. این در حالی است که از سوی بنیاد فردوسی نیز رایزنی‌هایی برای اجرای این اثر در خارج از کشور انجام گرفته است.»
نادری همچنین درباره کم بودن تعداد اجراهای این اثر باتوجه به استقبال از آن گفت: «سعی خواهیم کرد در مناسبت‌های دیگر به ویژه مناسبت‌های ملی، اجرای مفصل‌تری از این نمایش را در برنامه‌های تماشاخانه سنگلج در سال 89 داشته باشیم.»
نادری این اثر را از جمله تولیدات تماشاخانه سنگلج خواند و گفت: «این کار با همت صادقانه و تلاش هنرمندانه با کمترین امکانات به مرحله اجرا رسیده و جا دارد در همین‌ جا از زحمات گروه تقدیر کنم.»
گفتنی است نمایش ـ موسیقی "رستم و سهراب" قرار است اجرایی نیز در بخش مهمان جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر داشته باشد.

خبرگزاري فارس: بازيگر تئاتر و سينماي ايران گفت: ظرفيت استان آذربايجان شرقي در هنر تئاتر بسيار بالا است.

اتابک نادری گفت: تعمیرات تماشاخانه سنگلج در دو مرحله نمای بیرونی و خرید تجهیزات نور و صدا در حال انجام است.

مدير تماشاخانه‌ي «سنگلج» با اظهار تاسف از وضعيت پيراموني اين تماشاخانه در خصوص مشكل پاركينگ گفت: اگر عطوفت و ملاطفت مديران و فرماندهان محترم نيروي انتظامي نباشد، كه در خصوص تماشاخانه «سنگلج» استثنا قائل شوند، عملا بايد اين سالن را به سمت تعطيلي بكشانيم.

اتابك نادري كه با خبرنگار تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گفت‌وگو مي‌كرد، با بيان اين‌ مطلب ادامه داد: اواخر اسفند ماه سال گذشته تابلوي «مطلقا ممنوع» و حمل با جرثقيل در اطراف تماشاخانه نصب شد، همان زمان به درخواست ما شوراي ترافيك شهرداري منطقه‌ي 12 با زمان‌بندي اين طرح اعلام موافقت كرد و مقرر شد اين طرح از ساعت 17 بعدازظهر اجرا نشود. اما در مراجعه‌اي كه امروز به اداره‌ي راهنمايي و رانندگي منطقه 12 داشتم، اعلام كردند كه اين پيشنهاد منتفي است و گفتند برويد پاركينگ پيدا كنيد!

نادري با ياد‌آوري مشكل پاركينگ مجموعه تئاتر‌شهر متذكر شد: پاركينگ اصلي‌ترين مجموعه‌ي تئاتري ما گرفته شده است و سال‌ها است به وعده‌هاي دراز‌مدت دل‌خوش هستيم. براي تماشاخانه سنگلج هم كه اين مشكل به‌وجود آمده است. مگر تهران چند مكان تئاتري دارد كه اين محل‌ها تا اين اندازه مورد كم‌ توجهي قرار مي‌گيرند؟!

او اظهار تاسف كرد: از زماني كه اين اتفاق افتاده 50 درصد تماشاگران ما با تاخير به سالن مراجعه مي‌كنند و اگر اين روند ادامه پيدا كند بايد تماشاخانه را به موزه تبديل كنيم. چون ديگر نمي‌تواند محل توليد تئاتر باشد و اگر هم چنين كنيم اين‌جا به لاله‌زار دوم تبديل مي‌شود.

نادري در عين حال از نگاه فرهنگي مديران شهرداري منطقه 12 تقدير كرد و افزود: مديران اين منطقه از شهرداري، احترام بسياري براي اين مكان هنري قائل هستند و به قدمت تماشاخانه سنگلج اهميت مي‌دهند. اميدوارم مسوولان نيروي انتظامي هم نگاه مهربان‌تري نسبت به اين تماشاخانه قديمي تهران كه محل فعاليت بسياري از هنرمندان نامدار ما بوده است داشته باشند

خبرگزاري فارس: اتابك نادري درباره زمان اجراي يك نمايش از ايران در كشور آذربايجان گفت: قرار بود يك نمايش از ايران در كشور آذربايجان اجرا شود كه اين امر منوط به اجراي يك نمايش از كشور آذربايجان در ايران شده است.

به گزارش فارس، سال گذشته قرار بود نمايشي از اردبيل با مجري طرحي اتابك نادري در آذربايجان اجرا شود كه اين امر تاكنون محقق نشده،اتابك نادري، مجري طرح درباره چگونگي اجراي نمايش ايراني در كشور آذربايجان به خبرنگار فارس گفت: به دنبال تبادل و تعامل فرهنگي و هنري با كشور آذربايجان هستيم، قرار بود نمايشي از ايران در اين كشور اجرا شود كه آذربايجان پيشنهاد داد تا يك نمايش نيز از اين كشور در ايران اجرا شود.
وي توضيح داد: اين كار به تبادل هنري كمك مي‌كند و ما نيز به دنبال مبادله فرهنگي با كشور آذربايجان هستيم. به همين دليل با مسئولان فرهنگي و هنري استان‌هاي آذربايجان شرقي و اردبيل صحبت‌هايي شده و در انتظار پاسخ هستيم. قرار است در صورت پذيرفتن پيشنهاد يك نمايش از شهرهاي حاشيه‌اي ايران در آذربايجان اجرا شود و از كشور آذربايجان نيز يك نمايش در ايران روي صحنه برود و هزينه‌ها نيز متقابل باشد.
بر اين اساس، قرار بود نمايش «قوئچك» در اين كشور اجرا شود، اين نمايش برگرفته از داستان‌هاي آذربايجان و به معناي زيبا بوده، داستان بر اساس افسانه‌اي از آذربايجان است و ماجراي دختر پادشاه كه پسر باغبان عاشق وي مي‌شود.
اين نمايش عروسكي بوده و كار ساخت عروسك‌ها بر عهده جواد علايي بوده و عروسك‌‌گردان‌هاي اين نمايش نيز الميرا عبدي، حسن رشيدي، زهرا بايرامي، فاطمه رشيدي، پريسا صدايي‌آذر، بهزاد فكور، رضا گنجه، حميد ميرنژاد و وحيد احمدي هستند.
اتابك نادري كه مديريت تماشاخانه سنگلج را نيز عهده‌دار است درباره برنامه‌هاي تماشاخانه به فارس بيان داشت: جدول اجراي نمايش‌ها تا ماه‌هاي آتي مشخص شده و قرار است چهار نمايش نيز توليد و اجرا شود.
وي همچنين از پيوستن گيشه تماشاخانه سنگلج به صورت اينترنتي خبر داد و يادآور شد: به همت انجمن هنرهاي نمايشي فروش بليت تماشاخانه به صورت اينترنتي مي‌شود

اتابك نادري، مدير تالار سنگلج به خبرنگار فارس گفت: براي تجهيزات و بازسازي تالار سنگلج 70 ميليون تومان هزينه لازم است كه اولويت ما خريد لوازم و تجهيزات براي تالار بوده و مابقي آن نيز هزينه فضاي تالار، بوفه، ديوارها و صندلي‌ها مي‌شود.

وي ادامه داد: كار بازسازي به دليل مشكلات موجود در ذيحسابي دفتر طرح و عمران به تعويق افتاد كه با حل شدن مشكلات بودجه، از فردا گروه در تالار سنگلج مستقر و كار آغاز مي‌شود.
بر اساس خبر فارس،بازسازي اين تالار قرار بود از دوره مديريت «محمود فرهنگ» آغاز شود و اين كار صورت نگرفت. به گفته اتابك نادري، تمام تعميرات تالار بر عهده دفتر عمران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي است كه قرار بود اين كار در سال 84 صورت گرفت اما به دليل تعويق افتادن بودجه به سال 85 كشيده شد، اما در اين سال نيز مدير تالار موفق به جذب بودجه نشد و حال بعد از دو سال كار بازسازي اين تالار آغاز مي‌شود.
تالار سنگلج از سوي مركز هنرهاي نمايشي در بحث هويت‌بخشي به تالارها به نمايش‌هاي ايراني، سنتي و آييني اختصاص دارد.
محمود فرهنگ، مدير اسبق تالار سنگلج در مصاحبه‌ مورخ اول شهريور 84 خبر از تعميرات تالار با پيش‌بيني مبلغ 200 ميليون تومان داده بود كه قرار است اين كار با صرف 70 ميليون تومان آغاز شود

"اتابك نادري" مدير تالار سنگلج در گفت‌وگو با سايت ايران تئاتر‌ با بيان اين كه طي هفته جاري به منظور تشريح برنامه‌هاي تالار، سياست‌ها و تعريف هويت آن جلسه مطبوعاتي برگزار خواهد شد، گفت:«در بحث تجهيز و بازسازي اين تالار، همچنان روي خريد دستگاه‌هاي نور و صدا تأكيد داريم كه هم اكنون در دفتر عمران، تشريفات خريد آن سپري مي‌شود. در مرحله بعدي مرمت كف صحنه و فضاي داخلي تالار را خواهيم داشت كه با تغييراتي در دكوراسيون همراه مي‌شود.»
اين بازيگر تئاتر از نصب پوسترهاي قديمي تئاتر در تالار خبر داد و افزود:«تاريخچه مختصري از تالار سنگلج به عنوان تنها خواستگاه تئاتر ملي تهيه كرده‌ايم كه هم اكنون در معرض ديد عموم قرار دارد. علاوه بر اين مرحله ساماندهي نيروها پشت سر گذاشته شده و قرار است راهنمايان فرهنگي با لباس فرم در تالار حضور داشته باشند.»
وي به سامان‌دهي امكانات رفاهي و فرهنگي تالار اشاره كرد و گفت:«با معرفي مهدي وجداني، به عنوان كارشناس روابط عمومي، از سوي روابط عمومي مركز هنرهاي نمايشي، امكانات رفاهي خاصي را براي استفاده اهالي فرهنگ و هنر و رسانه‌هاي جمعي‌ در نظر گرفته‌ايم. غرفه‌اي را نيز براي عرضه محصولات فرهنگي چون كتاب و لوح فشرده داير كرده‌ايم. ساعت فعاليت بوفه تالار را نيز به قبل از ظهر گسترش داده‌ايم تا براي برپايي نشست‌هاي فرهنگي در خدمت هنرمندان باشد.»
نادري تهيه كارت اشتراك براي علاقه‌مندان ثابت و دائمي تالار سنگلج را يكي ديگر از اقدامات برنامه‌ريزي شده عنوان كرد و افزود:«همه علاقه‌مندان، هنرمندان، دانشجويان و دانش‌آموزان مي‌توانند با برپايي فرم عضويت و درج شماره تماس خود يك كارت عضويت خانواده تئاتر سنگلج را دريافت كنند. بدين ترتيب برنامه‌هاي تالار از طريق تلفن يا پيام كوتاه به اطلاع آنان مي‌رسد، در عين حال از تخفيف ويژه براي برنامه‌هاي نمايشي نيز برخوردار مي‌شوند.»
وي در خصوص برپايي برنامه‌هاي هفتگي نمايشنامه‌خواني تصريح كرد:«اين برنامه نمايشنامه‌خواني را كه مختص نمايشنامه‌هاي ايراني خواهد بود ‌بعدازظهرها برپا خواهيم كرد كه شايد رقابتي هم باشد. دانشجوياني كه در تعريف تئاتر ايراني و ملي نمايشنامه دارند مي‌توانند در اين برنامه‌هاي هفتگي حضور يابند.»
نادري نمايش‌هاي آينده تالار سنگلج را چنين معرفي كرد:« "مثل‌هاي عروسكي" كه موضوع آن، آئين و افسانه‌هاست به عنوان برنامه بعدي تالار از 17 ارديبهشت ‌ماه صبح‌ها اجرا خواهد شد. همچنين اين تالار پس از پايان اجراي"دن رافائل"، ميزبان نمايش"سلطان و سياه" نوشته علي نصيريان به كارگرداني جمشيد داورپناه خواهد شد.»

قبل از هر چيز و براي آشنايي بيشتر از گروه‌‌ و كارهايي كه تاكنون انجام‌ داده‌ايد، بگوييد؟
گروه تئاتر ما با عنوان"كامرا" در باكو به رهبري پرفسور جنت سليم آوا 17 سال پيش در حدود سال 1990 تشكيل شد. ما آن زمان دانشجويان وي بوديم. سال دوم دانشگاه بودم كه وارد اين گروه شدم و تا به حال نزديك به 40 اجرا داشته‌ايم و در فستيوال‌هاي فراواني از جمله در جشنواره‌هاي كشورهاي اوكراين، روسيه، آلمان، فرانسه، آسياي ميانه و ايران شركت كرده‌ايم.
پس قبلاً هم به ايران آمده‌ايد؟
ما تا به حال چندين بار به ايران آمده‌ايم. سه بار در جشنواره طنز اصفهان شركت كرديم، در شهرهايي مانند گرگان، اراك، شاهرود، بندرعباس و زنجان نمايش‌هايي را به اجرا برديم مانند"اتللو"، "اتيلر" به معناي(سگ‌ها) و"اسكوريال" كه نمايش"اسكوريال" جايزه بازيگري اول را تصاحب كرد و"اتللو" نمايش برگزيده دوم جشنواره شد.
با توجه به نقاط مشتر‌ك‌‌ فرهنگي ميان دو كشور و اين كه روزگاري آذربايجان جزو خاك ايران بوده، چقدر با تئاتر ايران و هنرمندان اين حوزه آشنا هستيد؟
تا قبل از اين كه مرزها باز شود، هيچ اطلاعي از ايران نداشتيم. تنها اطلاعات‌مان منوط مي‌شد به فيلم"عروس فرنگي" كه بعدها بازيگرش را در جشنواره طنز اصفهان ديديم كه به نظرم اسم بازيگر ارحام صدر بود. ولي 12 سال پيش با رايزني‌هاي فرهنگي كه با ايران صورت گرفت، مناسبات‌‌ فرهنگي بين دو كشور برقرار شد. به ما گفته بودند كه تئاتر ايران در وضعيت مطلوبي نيست و اجازه اجراي نمايش‌هاي خوب در اين كشور داده نمي‌شود، اما وقتي براي اولين بار حدود 7 سال پيش به ايران آمديم، متوجه شديم كه تمام شنيده‌هاي‌مان اشتباه بود و با وضعيت برعكسي روبه‌رو شديم و نمايش‌هاي خوبي ‌ديديم. ‌براي اولين بار كه به جشنواره طنز اصفهان دعوت شديم از آن جا به شهر نجف‌آباد هم رفتيم، آن جا سالن تئاتري را به ما نشان دادند و گفتند كه قدمتش به 90 سال پيش مي‌رسد. ما هر بار كه به ايران آمديم با تحولات بزرگي نسبت به قبل مواجه مي‌شديم. نكته جالب در مورد جوان‌ها است كه بسيار عطش آموختن دارند. دو سال پيش كه براي اولين بار نمايش"دن رافائل" را در بندرعباس اجرا كرديم، بعد از اجرا علاقه‌‌مندان و تئاتري‌هاي آن جا با خانم جنت سليم آوا به صحبت پرداختند و اين صحبت‌ها تا ساعت دو صبح طول كشيد. ما درس بزرگي از آن‌ها ياد گرفتيم و اين همان علاقه و پيگيري جوانان ايراني بود.
با توجه به اين كه چند بار به ايران آمده‌ايد و تعاملات فرهنگي بين دو كشور چند سال است كه برقرار شده، شما در اين مراوده تئاتري چقدر فعال بوده‌ايد؟ آيا پيش آمده كه نمايشنامه‌هاي ايراني را ترجمه كرده و در آذربايجان اجرا كنيد؟
بله، نمايش"باغ آرزوها" نوشته پرويز بشردوست براي‌مان بسيار جالب بود و به همين دليل دو سال پيش آن را به كمك مجيد وحيدزاده(از تئاتري‌هاي اردبيل) به تركي ترجمه كرديم و در باكو چندين شب به اجرا برديم. چون مدت نمايش كوتاه است، مي‌خواهيم در فرصت مناسب آن را در ايران هم اجرا كنيم. نوشته‌هاي چيستا يثربي را هم دوست داريم، در اراك با ايشان آشنا شديم و خانم سليم‌آوا نوشته‌هايي را از ايشان گرفت‌ كه در فرصت مناسب روي آن‌ها كار كند.
از سالن‌هاي تئاتر در آذربايجان بگوييد؛ اين كه آيا هر گروه در آذربايجان سالن مشخصي دارد يا سالن‌هاي تئاتر محدود هستند؟ اصولاً تئاترهاي شما چقدر خصوصي هستند و چقدر دولتي؟
آذربايجان 32 گروه تئاتر دارد كه همگي زير نظر دولت هستند. به عبارتي ما هيچ گروه خصوصي نداريم. گروه‌هايي مانند"تئاتر آكادميك"، "تئاتر عروسكي"، "تئاتر جوان"، "تئاتر موسيقي و كمدي"، "تئاتر پانتوميم" ... در باكو فعال‌ترين گروه‌ها به حساب مي‌آيند. بعضي از اين 32 گروه زير چتر حمايتي وزارت فرهنگ آذربايجان هستند و بعضي‌هاي ديگر زير نظر سازمان فرهنگي ـ هنري شهرداري. البته در فستيوال‌هاي ملي همه نهادها و سازمان‌هاي دولتي كمك مي‌كنند و هر 32 گروه تئاتري نيز موظف به اجرا هستند. هر گروه‌ نيز يك ساختمان دارد؛ به عبارتي ما 32 سالن تئاتري داريم.
گروه"كامرا" نيز كه شامل 20 نفر است، زير نظر سازمان فرهنگي ـ هنري شهرداري فعاليت مي‌كند. البته ما قانون‌هاي سختي هم داريم؛ مثلاً يكي از قانون‌هايي كه براي گروه ما وضع شده اين است كه اجراهاي ما نبايد از هفت بازيگر بيشتر داشته باشد؛ در غير اين صورت اجازه كار كردن به ما داده نمي‌شود. به همين دليل هم سالن كوچك(با فاصله يك متري نسبت به تماشاگر) در اختيارمان گذاشته شده است.
تئاتر آذربايجان ‌متأثر از مكتب تئاتر روسيه است. يا اساساً تئاتري منفك، بومي و جدا از جريان‌هاي تئاتر روسيه به حساب مي‌آيد؟
تئاتر ما ريشه در مكتب استانيسلاوسكي دارد؛ چون ما بخشي از تئاتر شوروي بوديم و حالا فقط كمي مستقل شده‌ايم‌. علاقه ما بيشتر به سبك استانيسلاوسكي و شاگردان‌ وي مانند مِيرهولد و بقيه است. ‌‌البته خيلي از گروه‌هاي تئاتري در آذربايجان هم براساس سبك‌هاي ديگر مانند ابزورد و شبيه كارهاي بكت فعاليت مي‌كنند.
آيا شما هم در مراسم عزاداري امام حسين(ع) تعزيه اجرا مي‌كنيد؟ يا چيزي شبيه به شبيه‌خواني داريد؟
به دليل احترام، روز تاسوعا و عاشورا سالن‌هاي تئاتر تعطيل است. حتي مردم به استخر و دريا هم نمي‌روند. ‌اما ما چيزي به نام تعزيه نداريم. ‌‌فقط يك گروه با عنوان"اهل بيت" به رهبري حاجي نظامي سلام اف داريم كه در طول سال فقط نمايش‌هاي مذهبي اجرا مي‌كنند. همچنين گروه موسيقي‌اي نيز با همين نام(اهل بيت) داريم كه كارش را مولودي خواني و آهنگ‌هاي مذهبي تعريف كرده است.
وضعيت نمايشنامه‌نويسي درآذربايجان چگونه است؟ زماني در ايران جريان نمايشنامه‌نويسي توسط دو آذري زبان به نام‌هاي فتحعلي‌ آخوندزاده و ميرزاآقا تبريزي راه‌اندازي شد و تاريخ نمايشنامه‌نويسي ما به آن‌ها مديون است.
ما ‌‌آخوندزاده و آثارش را به خوبي مي‌شناسيم، اتفاقاً چند تا از نمايش‌هايش را در ايران هم به اجرا برديم، مانند‌"حكايت وزير خان لنكران" در اولين جشنواره طنز اصفهان كه بعد از آن در نجف‌آباد هم روي صحنه رفت. اتفاقاً اولين بار كه مي‌خواستيم به ايران بياييم، فقط آثار آخوندزاده را براي اجرا پيشنهاد داده بوديم. به ما گفته شده بود كه مقامات فرهنگي ايران‌ اجازه اجراي آثار اين نويسنده را نمي‌دهند كه بعد ديديم ‌اين شنيده‌ها اشتباه بوده است و ما پس از"حكايت وزير خان لنكران" نمايش‌هاي ديگري هم از آخوندزاده مانند"حكايت مسيو ژردان حكيم نبابات و درويش مستلي شاه جادوگر شهر" را اجرا كرديم كه شخصيت مستلي شاه ديالوگ‌هايي به زبان فارسي دارد كه ما عيناً همان ديالوگ‌ها را به فارسي خوانديم. درباره بخش اول سؤال‌تان هم بايد بگويم كه بله، ما الآن هم نويسنده‌هايي داريم كه آثارشان به زبان‌هاي ديگر ترجمه مي‌شود. مهمترين آن‌ها"چنگيز عبدالله ‌اف" است كه نمايشنامه‌هايش نه تنها به زبان‌هاي زيادي ترجمه شده، بلكه چند تا از آن‌ها ‌به فيلمنامه هم تبديل شده است. ديگري"كمال عبدالله" است كه يكي از آثار او را به نام"روح" در گرگان اجرا كرديم و يا"ايلغار فهمي" كه نويسنده متن"اينلر" بود و اين نمايشنامه را هم در ايران به اجرا برديم.
چطور شد كه نمايش"دن رافائل" را به ايران آورديد؟
ما چند CD از نمايش‌هاي‌مان را به ايران فرستاده بوديم. آقاي پارسايي چون اجراي"دن رافائل" را قبلاً در جشنواره بچه‌هاي مسجد در بندرعباس ديده‌ بودند، توصيه كردند كه به علت بار اخلاقي و انساني اين نمايشنامه، دوباره آن را به ايران بياوريم و در تالار سنگلج اجرا كنيم.
منبع درآمد شما از تئاتر است يا شغل‌هاي ديگري هم براي گذران زندگي داريد؟ مي‌خواهم بدانم تئاتر آذربايجان آن قدر توانايي دارد كه هنرمندانش را تأمين كند؟
پولي كه از تئاتر مي‌گيريم آن قدر خوب نيست كه كار ديگري نكنيم. ما معمولاً در تلويزيون و سينما هم كار مي‌كنيم. رئيس جمهورمان"حيدر علي اف" طرحي ارائه كرده كه براساس آن هر سال 75 هنرمند انتخاب مي‌شوند و براي يك سال هر ماه به آن‌ها 500 دلار علاوه بر حقوقي كه ماهيانه مي‌گيرند، پرداخت مي‌شود. در واقع اين پاداشي از سوي رئيس جمهور به هنرمندان آذربايجان تلقي مي‌شود. هنرمندان پير يا جوان‌هايي كه خانه ندارند يا در شرف ازدواج هستند و يا مشكل مالي دارند، در اولويت چنين طرحي هستند. از بين 75 نفر اگر كساني پس از طول يك سال باز هم نيازمند تقويت مالي باشند، اين پاداش به مدت يك سال ديگر هم تمديد مي‌شود. البته اين طرح براي پيشكسوتان هميشگي است.
به غير از حقوق ماهيانه، براي هر نمايش قرارداد و دستمزد جداگانه هم داريد؟
خير، ما هر ماه حقوقي دريافت مي‌كنيم كه خيلي هم ناچيز است و اين طور نيست كه براي هر نمايش، جداگانه پولي بگيريم. ما در سال هر تعداد نمايش هم داشته باشيم، فرقي نمي‌كند، حقوق‌ ماهيانه‌ تغيير نمي‌كند.
در رفت و آمدهايتان به ايران چقدر با جماعت تئاتري ايران توانستيد ارتباط برقرار كنيد؟
معمولاً در هر فستيوال دو، سه دوست پيدا مي‌كنيم. در شهرهايي مانند اردبيل و زنجان رفيق زياد داريم، اما به دليل مشكل زبان، در تهران بيشتر ارتبا‌ط‌مان با آدم‌ها، معطوف به مسائل كاري مي‌شود.
اين روزها در تهران چه كرديد و به كجاها رفتيد؟
هميشه در ايران خوش مي‌گذرد. انگار به خانه خودمان آمده‌ايم، جاي دوري نرفتيم. در اين چند روز هم كاخ نياوران و پارك جمشيديه و سالن‌هاي تئاترشهر و شهرك سينمايي"غزالي" را ديده‌ايم و فردا هم قرار است كه به زيارت حرم حضرت عبدالعظيم برويم. هر چند كه خيلي دل‌مان مي‌خواست كه به مشهد هم برويم، اما به دليل فشردگي برنامه و تاريخ سفر، اين امكان وجود ندارد